بدرالدین بن عمر جاجَرمی، ملقب به ملک الشعرا از شاعران سده هفتم بود که بیش از چهار هزار بیت در خصوص توحید، ستایش پیامبر اکرم(ص) و مدح و ستایش خاندان جوینی سرود. قسمت بزرگی از اشعار او را محمد جاجرمی پسر وی در کتاب مونس‌الاحرار آورده ‌است.