در کتاب شیوه‌ای نو در آموزش عروض و قافیه اثر محمدرضا نیک زاد، بیشتر جنبهٔ آموزشی و نرم‌افزاری مد نظر است. نو بودن شیوه در این کتاب، به این است که روش انتقال مطلب و آموزش را در هیچ‌یک از کتاب‌های عروض، به ویژه کتبی که برای آموزش فراهم شده‌اند، نمی‌بینیم.

بیشتر منابع موجود، وزن عروض را می‌خواهند از طریق حس بینایی و حافظهٔ دیداری فراگیران آموزش دهند. به استناد این‌که «هر چه را ببینیم بهتر و آسان‌تر یاد می‌گیریم». در حالی‌ که مقتضای حال در آموزش عروض به ویژه وزن و آهنگ، این نیست. موسیقی، وزن و هارمونی‌ها از جنس شنیدارند. ذاتا باید با سامعه دریافت شوند. البته می‌توان در جایی که مناسبت دارد، از ابزار باصره هم بهره جست.

در کتاب شیوه‌ای نو در آموزش عروض و قافیه، جدول‌ها و جدول‌واره‌هایی هست که باعث آسانی یادگیری می‌شود. به دو دلیل: اول این‌که جدول و خط‌کشی سبب تفکیک و تجزیهٔ محتوای مورد آموزش می‌شود و سبب تأکید دربارهٔ آن مسائل. دوم این‌که تفاوت و تنوعی نسبت به نوشته‌های متنی و پیوسته، به وجود می‌آورد. این خود رفع ملال و خستگی از ادامهٔ مطالعه می‌کند.

فهرست مطالب
بخش اول: مقدمه و تعاریف
بخش دوم: روش یادگیرى وزن‌هاى اصلى
بخش سوم: بحر، زحاف، بحور متفق الارکان
بخش چهارم: بحور مختلف الارکان
بخش پنجم: اختیارات شاعرى
قافیه