بهمن سال۱۳۵۷ بود که اقشار مختلف توانستند به زمامداری امام‌خمینی(ره) انقلاب اسلامی را به پیروزی رسانده، حالا که سال‌ها از آن برهه تاریخی در ایران می‌گذرد، نیاز به تحول در بخش‌هایی از حکمرانی برای تحقق تمام آرمان‌های انقلاب اسلامی بیش از پیش احساس می‌شود.

زینب مهدوی مسؤول سیاسی انجمن اسلامی دانشجویان امیرکبیر ۲۱ بهمن در گفت‌وگو با فرهیختگان مطرح کرد: با گذشت ۴۰ سال از انقلاب اسلامی، تجربه برخی روش‌ها و دیدن نتایج برخی سازوکارها، تحول‌خواهی برایمان نه یک امر مهم بلکه یک امر ضروری است. اتصاف به صفت تحول‌خواهی، یکی از علل قرارگرفتن در مسیر دستیابی و افزایش کارآمدی است. اساسا کاهش کارآمدی، بیماری گریزناپذیر هر نظام سیاسی است و نظام‌های موفق نظام‌هایی هستند که همواره با ارائه راهکارهای عملی و نظری، سعی در علاج این بیماری دارند و این مهم جز با تسری خصیصه تحول‌خواهی در رئوس مختلف نظام میسر نیست.

اصولا آنچه برای ما اصیل است و رهبری هم در سخنرانی دوسال پیش خود به‌مناسبت رحلت‌ امام(ره) مطرح کردند؛ همین بحث تحول‌خواهی بود و آنجا ایشان، بزرگ‌ترین تحول‌خواه را امام(ره) معرفی کردند. یکی از عوامل تقدس نظام نیز همین بعد آرمانخواهی و تحول‌خواهی است.

علی‌محمد آصفی، دبیر انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه شاهد، نیز در گفت و گو با فرهیختگان گفت: مقصودمان از تحول‌خواهی، صرفا اعتراض به وضع موجود یا تغییر آن بدون هدف و برنامه نیست. تحول صحیح، حاصل «تغییر مستمری» است که برای «بهترشدن» صورت می‌گیرد؛ با «پشتوانه فکری» و «برنامه‌ریزی‌شده» است، «برمبنای اصول و مبانی فکری اسلامی و دینی» است و همین‌طور «عمیق» و «تاثیرگذار» است. این طبیعت انسان است که میل به سکون ندارد و از تغییر استقبال می‌کند. اما اگر این تغییر درجهت درستی نباشد، تحول درستی نیز صورت نمی‌گیرد و موجب آشفتگی می‌شود.

در مسیر تحول‌خواهی قطعا موانعی مانند رخوت مدیران در ایجاد تحول یا عدم‌توانایی آنها و وجود تعارض‌منافع و منتفع بودن خود بدنه دستگاه وجود دارد که نشان می‌دهد شرط مهم ایجاد تحول، نترسیدن از این دشمنی‌ها و سنگ‌اندازی‌هاست. یکی از ابزارهایی که در این مسیر در اختیارمان قرار دارد استفاده از نیروی جوان، پرشور، تحول‌خواه و مومن انقلابی درکنار نیروی با تجربه و متخصص غیرجوان است. ورود جوانان به حوزه‌های مهم و تحول‌پذیر، علاوه‌بر برطرف کردن انسدادهای کشور، موجب تربیت نسلی از مدیران مجرب و توانمند برای آینده کشور می‌شود. همچنین استفاده از ظرفیت خردجمعی با تکیه بر عقلانیت می‌تواند در این زمینه راهگشا باشد.