محققان سنگاپوری ابزار جدیدی ابداع کرده‌اند که با استفاده از تحلیل کلان داده می‌تواند سرطان را تشخیص دهد؛ این ابزار میزان بقای بیمار و نحوه واکنش وی به ایمنی درمانی را نیز پیش بینی می‌کند.

به گزارش پایگاه اینترنتی هلث، این ابزار که توسط محققان دانشکده مهندسی زیست پزشکی دانشگاه ملی سنگاپور (NUS) ابداع شده است در واقع یک «کارت امتیازی» است که بطور خاص برای سرطان طراحی شده و از آزمایش‌های استاندارد خون برای تشخیص سرطان استفاده می‌کند.

این کارت امتیازی که محققان آن را به عنوان «شاخص ماتریسم تومور» (TMI)می‌شناسند، یک پانل از ۲۹ ژن انتخاب شده است که در ماتریکس خارج سلولی (ECM) بدن انسان تولید شده‌اند. ماتریکس خارج سلولی، فضای اطراف سلول‌ها است و سلول‌های اطراف را تحت حمایت ساختاری و بیوشیمیایی قرار می‌دهد. این ماتریکس رفتاری همانند یک داربست دارد. در یک سری از مطالعات محققان دانشگاه ملی سنگاپور متوجه شدند که این ۲۹ ژن، به طور مکرر به عنوان یک عامل ثابت در بیماران مبتلا به سرطان ریه سلول غیر کوچک (NSCLC) که تقریبا ۸۵٪ از کل سرطان‌های ریه را تشکیل می‌دهد، وجود داشتند.

محققان برای ابداع و اعتبار سنجی «شاخص ماتریسم تومور» (TMI) ، از کلان داده و آنالیزهای پیش بینی، ۳۰ هزار نمونه گرفته شده از بیماران استفاده کردند. آن‌ها با استفاده از مجموعه داده‌های عمومی از افراد سالم و بیماران سرطانی متوجه شدند که بیماران سرطانی نمرات TMI بالاتری داشتند. آزمایش امضای TMI شخص می‌تواند تعیین کند که آیا فرد به سرطان مبتلا است یا خیر.

پژوهشگران همچنین این شاخص ماتریسم تومور ۲۹ ژنه را در ۱۱ نوع سرطان ریه، پانکراس، پروستات، کلیه، معده ، روده بزرگ، تخمدان، سینه، کبد، مثانه و ملانوم آزمایش کردند و متوجه شدند که نمرات شاخص ماتریسم تومور (TMI)، سرطان‌ها را از بافت‌های عادی جدا می‌کند و هر نوع سرطان یک امضای TMI خاص دارد.

تا کنون امضای TMI می‌تواند با اطمینان ابتلای فرد به سرطان ریه را تشخیص دهد اما برای ۱۰ نوع سرطان دیگر به اعتبارسنجی بیشتری نیاز است. محققان همچنین نشان دادند که از نمرات TMI می‌توان برای پیش بینی نحوه واکنش موفق بیمار به درمان‌های سرطان مانند ایمنی درمانی استفاده کرد. آن‌ها همچنین متوجه شدند که نمرات TMI می‌تواند ارزیابی بهتری در مورد میزان بقای بیمار ارائه دهد.

محققان در این پژوهش متوجه شدند که نمرات بالای TMI بطور قابل توجهی با عود زودهنگام سرطان و گسترش متاستاتیک همراه است که به افزایش خطر مرگ منجر می شود. در مورد سرطان‌هایی مانند سرطان روده بزرگ، کبد، کلیه و پستان، هرچه نمرات TMI بالاتر باشد احتمال عود سرطان یا متاستاز بیشتر است و از این رو احتمال زنده ماندن بیمار کمتر می‌شود. این موضوع در مورد سرطان‌های معده و تخمدان معکوس است طوریکه هرچه نمرات TMI بالاتر باشد، خطر عود سرطان یا متاستاز کاهش می‌یابد.