چرا که سرمشق‌گیری منبع قدرتمند در دوران کودکی است، در دوران کودکی تقلید از رفتار بزرگسالان به عنوان مهم‌ترین منبع یادگیری است. 

 رفتارهای سالم و سازگارانه یا ناسالم و ناسازگارانه والدین می‌تواند باعث رفتارهای مذکور و به تبع آن شکل‌گیری شخصیت سالم یا ناسالم در فرزندان شود. 

 نوباوگی و نوپایی زمان شکل‌گیری اعتماد و امنیت و یا بی‌اعتمادی نسبت به دنیا است و چنانچه والدین محبت و توجه کافی به فرزند مبذول دارند احساس امنیت و آرامش و چنانچه بی توجه و سرد باشند اختلال ناامنی و خصومت،  بنای روابط بعدی در دوران بزرگسالی خواهد بود.

مشاجرات والدین تاثیر عمیقی بر ایجاد احساس ناامنی و اضطراب به ویژه اضطراب ناشی از آسیب والدین و به دنبال آن زمینه ایجاد ناراحتی‌های روانی کودکان باشد. 

⚜ کودکانی که در معرض مشاجرات روزانه والدین هستند آسیب روانی بیشتری از کودکان طلاق متحمل می‌شوند.

 تقویت و توجه به رفتارهای مثبت کودکان و به دنبال آن بی‌توجهی به رفتارهای منفی و پرخاشگرانه از طریق قوانین مدیریت رفتاری، اهرمی اساسی در کنترل رفتارهای پرخاشگرانه است. 

 کودکی که در منزل شاهد پرخاشگری والدین یا افراد بزرگتر خانواده است همین رفتار کتک‌کاری را در خصوص فرزندان کوچک‌تر از خود استفاده می‌کند.

چنانچه پرخاشگری فرزندان در دوران کودکی مدیریت نشود احتمال ابتلا آنان در دوران بزرگسالی به اختلالات شخصیتی از قبیل اختلال کنترل تکانه و اختلال شخصیت ضداجتماعی است.