خودکشی یکی از آسیب‌های اجتماعی دردناک و بسیار ترسناک است. آمارها نشان می‌دهد که خودکشی در کشور ما افزایش یافته و مسئولان وزارت بهداشت می‌گویند از بین هر 100 هزار ایرانی، سالانه بیش از 60 نفر، اقدام به خودکشی می‌کنند.

هر چند که خودکشی به خاطر ویژگی‌های فرهنگی کشور ما بسیار نکوهیده شده است ولی باید پذیرفت که این پدیده در جامعه ما وجود دارد. در زندگی روزانه، هرکسی ممکن است با این افراد مواجهه شود که ضرورت آشنایی با این واقعیت اجتماعی حال حاضر جامعه ما را دوچندان می‌کند.

اگرچه که ممکن است هر کسی به خودکشی فکر کرده باشد ولی افرادی که اقدام به خودکشی و یا مرتکب آن می‌شوند معمولا یکی یا بیشتر از یکی از عوامل خطر زیر را دارند:

• سابقه خودکشی قبلی یا سابقه خودکشی در خانواده
• سابقه طلاق، سوء مصرف مواد و یا خشونت والدین
• سابقه شخصی یا خانوادگی افسردگی یا دیگر مشکلات سلامت روانی
• سابقه سوء استفاده جسمی یا جنسی
• سابقه رفتارهای تکانشی، مخاطره آمیز و خشونت آمیز
• سابفه سوء مصرف مواد یا دیگر رفتارهای خودمخرب
ریسک خودکشی افزایش می‌یابد وقتی تجارب فرد جزء عوامل تشدید کننده زیر باشند.

برخی عوامل تشدید کننده احتمال خودکشی عبارتند از:
• یک رویداد دردناک مانند مرگ یکی از غزیزان، طلاق یا جدایی از فرزندان
• تکرار مواجهه با درد، جراحت و مرگ
• درد مزمن جسمی یا یک بیماری صعب العلاج
• فشار شدید ناشی از مشکلات مالی، از دست دادن شغل و یا روابط دشوار

همچنین اگر فردی دسترسی آسان به سلاح گرم، داروهای کشنده و یا دیگر وسایل منجر به خودکشی داشته باشد، خطر خودکشی وی افزایش می‌یابد.

تغییرات رفتاری زیر را در افرادی که مستعد خودکشی هستند می‌توان مشاهده کرد:

• کاهش عملکرد در مدرسه، کار یا دیگر فعالیت ها
• آشفتگی ظاهری
• اعتصاب غذا یا عدم پیروی از دستورات پزشک(به ویژه در بین سالمندان)
• بیان جمله ((خداحافظ برای آخرین بار))

عوامل خطر خودکشی به تنهایی نمی‌توانند خودکشی را پیش بینی کنند. خیلی افراد با موقعیت‌های آسیب زای خانوادگی و در شرایط سخت زندگی می‌کنند. خیلی افراد با رویدادهای آسیب زا یا رویدادهای پراسترس تطابق پیدا می‌کنند.پس چه محرک هایی( نه همه محرک ها) باعث می‌شوند تا برخی افراد اقدام به خودکشی کنند؟

تحقیقات رایج نشان داده اند که زمانی اشخاص خودکشی را انتخاب می‌کنند که سه جریان فکری به طور همزمان بروز می‌کنند.

• اعتقاد براین که شخص باری بر دوش دیگران است( اعتقاد براین که مرگ وی مفیدتر از زنده بودن او است).

• احساس عمیق تنهایی، بیگانگی و انزوا

• نهراسیدن از درد، جراحت و مرگ

منبع: روزنامه ابتکار