نتایج یک مطالعه نشان می‌دهد باوجود سهولت استفاده از رایانه برای تایپ کردن یادداشت‌ها یا تماشای فیلم برای آموزش، افراد مهارت‌های خاص را هنگام نوشتن با دست به طور قابل توجهی بهتر و سریع‌تر می‌آموزند.

به گزارش خبرگزاری یونایتدپرس، محققان دانشگاه جانز هاپکینز در این مطالعه متوجه شدند که نوشتن با دست نسبت به تایپ کردن به مهارت خواندن، هجی کردن و درک مطلب کمک قابل توجهی می کند.    

محققان این مطالعه را روی ۴۲ بزرگسال که می خواستند الفبای عربی بیاموزند، انجام دادند. آنها شرکت کنندگان در این مطالعه را به سه گروه، نویسندگان، تایپیست ها و تماشاگران فیلم تقسیم کردند.  همه یک بار این حروف را با تماشای فیلم های ویدیویی از این حروف به همراه شنیدن صوتی از نام و صدای آنها فراگرفتند.

سپس افرادی که در گروه تماشاگران فیلم قرار داشتند باید با نمایش یک حروف بر روی صفحه نمایش این حرف را بازگو می کردند، افرادی که در گروه تایپیست ها قرار داشتند باید این حرف را بر روی صفحه کلید خود پیدا می کردند و افرادی که در گروه نویسندگان قرار داشتند باید این حرف را با مداد بر روی کاغذ می نوشتند.

بعد از ۶ جلسه، همه گروه ها می توانستند حروف را تشخیص دهند و هنگام آزمایش اشتباهات کمتری انجام دادند. اما گروه نویسنده سریع تر از گروه های دیگر به این سطح از مهارت رسیدند به طوری که این گروه تنها پس از دو جلسه توانستند این مهارت را تکرار کنند.

نتایج این مطالعه نشان داد که حتی اگر همه افراد سه گروه این بررسی در تشخیص این حروف تبحر به دست آورده بودند، اما آموزش از طریق نوشتن نسبت به روش های دیگر بهترین بود و افرادی که از این شیوه آموزش استفاده می کردند در زمان کمتری به آن هدف آموزش دست یافتند.

محققان گفتند که دست خط دروس بصری و شنیداری را تقویت می کند. عمل نوشتن با دست، یک تجربه ادراکی - حرکتی را فراهم می کند که آنچه در مورد حروف آموخته می شود، از جمله اشکال، صداها و برنامه های حرکتی آنها را متحد می کند.

با اینکه شرکت کنندگان در این مطالعه همه بزرگسال بودند اما محققان اظهار داشتند که انتظار می رود همان نتایج را در کودکان نیز مشاهده کنند. محققان اظهار داشتند،  یافته های این مطالعه برای کلاس هایی که به استفاده از تبلت و لپ تاپ روی آورده اند و نیز برای بزرگسالانی که از طریق برنامه ها یا به صورت شنیداری در حال فراگیری زبان هستند، پیامدهایی دارد.

یافته های این مطالعه در مجله Psychological Science منتشر شده است.