این احتمال وجود دارد که زندگی خود را با دیگران مقایسه کنید و مدام زمزمه کنید: "همه از من بهترند!"

یادتان باشد که با گفتن این جمله، ظلم بزرگی به خود می‌کنید! نسبت به خویش مهربان باشید و به جای چنین جملاتی، به خود بگویید: "من هم ویژگی‌ها و توانایی‌هایی دارم و به کمک آن‌ها می‌توانم حتی بهتر از دیگران پیشرفت کنم" و یا "اگر کسی توانسته کاری را انجام دهد، پس بقیه هم می‌توانند و کار نشد ندارد".

وقتی عادت کرده‌ایم که فقط توانایی‌های دیگران را ببینیم، ناخودآگاه از خودمان و قابلیت‌های‌مان باز می‌مانیم، دچار عقده حقارت می‌شویم چون می‌ترسیم که مبادا کاستی‌ها و ضعف‌های‌مان برملا شوند و در نهایت اعتماد به نفس لازم برای ادامه مسیر را از دست می‌دهیم.

اما در مورد سرمنشأ این باور غلط چه می‌توان گفت؟ پاسخ این سوال را باید در زمان‌های گذشته جستجو کنیم. به احتمال زیاد شما خاطره خوبی از مقایسه شدن با همسالان خود ندارید چون در مدرسه یا خانواده مدام با هم سن و سال‌های خود مقایسه شده‌اید. بسیاری از والدین از آنجا که مهارت لازم در فرزندپروری ندارند، فکر می‌کنند که با مقایسه کودک با دیگران، در حقیقت او را تشویق می‌کنند که زرنگ‌تر باشد، در حالی ‌که در عمل اتفاق دیگری می‌افتد: کودک تمام انگیزه‌ها و قابلیت‌های خود را سرکوب شده می‌بیند و عملا پیشرفتی نخواهد کرد.

یکی دیگر از افکار منفی‌ که ممکن است به سراغتان بیاید این است: "اگر شکست بخورم، اطرافیانم را مأیوس می‌کنم"

توصیه می‌کنیم که کمی به خود مسلط باشید و به جای این افکار ناامیدکننده، به این فکرکنید که اگر شکست بخورید، اطرافیان شما از شکستتان ناامید و ناراحت می‌شوند و نه از شخص شما!‌ سپس به این بیاندیشید که هیچ پیشرفتی در زندگی، بدون شکست به دست نمی‌آید و در حقیقت شکست، مقدمه پیروزی است.

اما چرا چنین افکاری به سراغ شما می‌آید؟ در حقیقت وقتی تمام تلاشتان را می‌کنید که تصویر ذهنی دیگران نسبت به شما خراب نشود، ناخواسته سیر نزولی‌تان نیز آغاز می‌گردد! این منطق، قدرت خطر کردن را از شما می‌گیرد و باعث می‌شود که شما از ترس شکست، شانس‌های زندگی‌تان را نادیده بگیرید.

اگر مدام با خودتان زمزمه کنید که " من همیشه شکست می‌خورم"، هیچگاه طعم شیرین موفقیت را نخواهید چشید!

در عوض به خود بگویید: "شاید گاهی آنقدرها موفق نبوده‌ام اما تلاش خود را کرده‌ام و با شرایط به خوبی کنارآمده‌ام" و یا "اگر یک استراتژی جواب نداد، باید به فکر یک راهکار جدید باشم".

فقط یادتان باشد که اگر مدام خود را بازنده فرض کنید، به هیچکدام از اهدافتان نمی‌رسید، پیشرفت نمی‌کنید و تا ابد در ابهام و تاریکی باقی می‌مانید.

جمله " می‌توانستم خوب‌تر از این‌ها باشم"، جمله معروفی است که قطعا بارها با خود زمزمه کرده‌اید!

توصیه ما به شما این است که به خودتان رحم کنید! کمال‌گرایی افراطی، شما را به مرور از پای درمی‌آورد! در عوض به خود بگویید: "من در حد توانم کارهای لازم را انجام می‌دهم و بقیه وقت و انرژی‌ام را صرف خودم و خواسته‌هایم خواهم کرد".

یادتان باشد که سعی شبانه‌روزی در "خوب‌تر بودن"، شما را به مرحله‌ای می‌رساند که دیگر هیچ کدام از کارهایی که انجام می‌دهید، برایتان خوب و باارزش نخواهد بود.

جمله دیگری که ممکن است در سنین بالاتر به خود بگویید این است که "با این سن و سال، هیچ شانسی برای تغییر ندارم"

اما توصیه می‌کنیم که به جای این جمله، به خودتان بگویید که هیچگاه برای تغییر دیر نیست، حتی اگر شده به اندازه یک سر سوزن!

وقتی شما تغییر خود و تغییر روش زندگی‌تان را غیرممکن بدانید، کم‌کم سرخورده می‌شوید، شکست را می‌پذیرید و در نهایت برای بهبود این وضعیت هیچ تلاشی نخواهید کرد.

سه روش برای غلبه بر ویروس‌های ذهنی!

افکار محدودکننده و نیز جملاتی که بار عمومی دارند را شناسایی کنید

این جملات عبارتند از: "همه مردم همین هستند"، "همه همین کار را می‌کنند"، "هیچکس این کار را نمی‌کند" و...

مراقب جملات شرطیِ منفی باشید

به عنوان مثال: "می‌خواهم رژیم بگیرم، اما اگر غذا نخورم، ضعیف و مریض می‌شوم" و یا "اگر سر این کار بروم، دیگر آزادی سابق را نخواهم داشت".

سؤال‌های خوب از خودتان بپرسید!

مثلا "اهداف اصلی من از کاهش وزن چیست؟"، "آیا هدف فقط کاهش وزن است یا لذت بردن از خوردن؟" و یا "آیا من استحقاق یک شغل خوب و با درآمد بهتر را ندارم؟"

چگونه می‌توان در موانع زندگی تغییر ایجاد کرد؟

به محض این‌که الویت‌ها و اهداف زندگی‌تان را مشخص سازید، به سرعت می‌توانید قابلیت‌های فردی‌تان را در راه رسیدن به آن‌ها بسیج کنید… مثلا به خود بگویید: "من می‌توانم انسان شادی باشم و شاد بودن فقط در خوردن خلاصه نمی‌شود" و یا "من آزادی را با دستان خودم و در زندگی فردی‌ام ایجادمی‌کنم و آزادی من به زندگی حرفه‌ایم وابسته نیست"...

منبع : سلامتیسم