کتاب «شیرسنگی» نوشته عباس قنبری عدیوی پژوهشی در خصوص معرفی شیرسنگی یکی از نمادهای حماسی و رزمی بختیاری‌ها در سال ۱۳۹۳ در ۱۳۰ صفحه چاپ و روانه بازار شد.

کتاب شیرسنگی حاصل پژوهش‌های میدانی در مناطق بختیاری‌نشین استان‌های چهارمحال و بختیاری و خوزستان است که از آن با عنوان نخستین اثر مستقل درباره شیرسنگی یاد می‌شود.

این کتاب از سوی انتشارات نیوشه شهرکرد در ۵ فصل شامل کلیات، ادبیات و پیشینه پژوهش، سنگ و شیر در فرهنگ بختیاری و شیرسنگی در بختیاری همراه با عکس‌هایی متنوع از انواع شیرسنگی دست‌ساخته قوم بختیاری در یک هزار نسخه تدوین و در اختیار علاقمندان به فرهنگ و هنر و تاریخ قرار داده شده است.

عباس قنبری عدیوی مولف کتاب و رییس بنیاد ایران شناسی چهارمحال و بختیاری در مقدمه این کتاب آورده است: امروزه شیرسنگی یکی از نمادهای هنری و حماسی بختیاری‌ها است.

هنری که در آن پشتوانه فرهنگی و شکوهمند دیرین شیر در فولکلور و فرهنگ آسیایی و ایرانی تجلی ویژه‌ای یافته است و با تمام فناوری‌ و تحول‌های جهانی، همچنان و به طور خاص بختیاری‌ها این نماد هنری و فرهنگی را بر آرامگاه‌های مردان شجاع، کلانتران، ریش‌سفیدان، بزرگان نام‌آور و جوانان و مردان فداکار خود می‌نهند.

کتاب شیرسنگی کوششی است که علاوه بر یافته‌های پژوهشی و میدانی می‌توان مطالب تاریخی، هنری، ادبی، تصویری و فرهنگ عامه را در یک بسته‌بندی علمی و تحقیقاتی مطالعه کرد.

یکی از آیین‌های طوایف بختیاری، برپا داشتن شیرسنگی یا «برد شیر» بر مزار چهره‌های ماندگار، سرشناس و بزرگ ایل است.

اهالی این ایل، شیرسنگی را که نشانه شجاعت، دلاوری، ویژگی‌هایی چون هنرمندی در شکار و تیراندازی در جنگ و مهارت در سوارکاری است بر آرامگاه این گروه قرار می‌دهند.

در واقع شیرهای سنگی مجسمه‌هایی هستند که درگذشته توسط سنگ‌تراش‌ها تراشیده می‌شدند و آنها را روی قبر افراد شجاع و دلیر ایل بختیاری قرار می‌دادند.

در گویش بختیاری به این مجسمه‌ها، «بردشیر» گفته می‌شود. برد شیر نماد رشادت، شجاعت، فروتنی و مردانگی است.

بردشیرها از پهلو، مزین به نقش شمشیر، اسب، تفنگ و تسبیح هستند و بر گرده آنها، مشخصات متوفی نوشته می‌شود.

چهارمحال و بختیاری بیش از ۱۲۶ هزار عشایر کوچرو دارد که بخشی از این عشایر بختیاریها هستند که هنوز بر سر مزار درگذشتگان خود از شیر سنگی استفاده می‌کنند.