مطالعات محققان دانشگاه وندربیلت نشان می‌دهد افرادی که از نظر ژنتیکی خطر بالایی برای ابتلا به افسردگی دارند، تعداد گلبول‌های سفید بیشتری نیز دارند. این مطالعه بیش از پیش اهمیت سیستم ایمنی در علت بروز افسردگی را برجسته می‌کند.

به گزارش پایگاه خبری ساینس، به‌رغم مطالعات گسترده‌ای که در زمینه افسردگی صورت گرفته، هنوز اثرات بیولوژیکی این عارضه درک نشده است.

بر اساس این مطالعه رابطه‌ای قوی بین افسردگی و چند بیماری مزمن و همچنین التهاب وجود دارد؛ ولی هنوز محققان نمی‌دانند این عوامل چگونه به هم مرتبط می‌شوند.

مطالعات محققان دانشگاه وندربیلت با بررسی اطلاعات پزشکی ۳۸۲ هزار و ۴۵۲ فرد مبتلا به افسردگی و دارای عوامل خطر ژنتیکی این عارضه نشان می‌دهد یک رابطه قوی بین نمرات پلی‌ژنیک افسردگی و تعداد گلبول‌های سفید وجود دارد؛ به این معنی که افرادی که از نظر ژنتیکی خطر بالایی برای ابتلا به افسردگی دارند، تعداد گلبول‌های سفید بیشتری نیز در خون خود دارند. در ادامه آمده است حتی داشتن خطر ژنتیکی بالا نیز سطح گلبول‌های سفید خون را افزایش می‌دهد.

نمره پلی ژنیک در واقع یک معیاز مناسب برای پیش‌بینی بروز بیماری است و با استفاده از این معیار می‌توان اقدامات پیشگیرانه موثری را برنامه‌ریزی کرد.

در ادامه این مطالعه آمده است افرادی که از نظر ژنتیکی در معرض خطر افسردگی قرار دارند، سطح التهاب بالاتری نیز دارند.

سلامت روانی و جسمی قابل تفکیک نیستند و همان مکانیسمی که در مغز باعث بروز افسردگی می‌شود، در بقیه بدن نیز تاثیرگذار است؛ به همین دلیل محققان به دنبال نشانگرهای زیستی مختلف برای پیش‌بینی افسردگی در مراحل اولیه هستند.

افسردگی یک معضل جهانی است و بر اساس آمار سازمان جهانی بهداشت حدود ۱۵ درصد از افراد در مقطعی از زندگی یک دوره ناتوان‌کننده افسردگی را تجربه می‌کنند. درمان‌های گوناگونی شامل گفتار درمانی، دارودرمانی و تحریکات الکتریکی و مغناطیسی برای درمان افسردگی تجویز می‌شود و محققان همواره به دنبال روش‌های موثرتری برای درمان این اختلال هستند.

نتایج این مطالعه در نشریه JAMA Psychiatry منتشر شده است.