پژوهش های بی شماری نشان داده است که کسب مهارت خودآگاهی نقش مهمی در سلامت و بهداشت روان افراد دارد. این مهارت انسان را از آسیب های روانی – اجتماعی در امان می دارد و سهم مهمی در موفقیت های افرد دارد. زیرا  فرد با شناخت بهتر خود احساس بهتری پیدا می کند و به رضایت از خود می رسد. در واقع اگر فرد از خود شناخت نداشته باشد، خود را به دست محیط و اطرفیان می سپارد و از استعداد های وجودی خود غافل می ماند. خود آگاهی سبب می شود افکار فرد معطوف به توانمندی ها و نقاط مثبتش گردد نقاط مثبت وعلایق خود را کشف کند. آگاهی از نقاط قوت به فرد کمک می کند اعتماد به نفس و خود باوری بیشتری پیدا کرده و استعداد های بالقوه اش را شکوفا کند چون همه ی افراد از ویژگی های مثبت و نقاط قوت برخوردارند اما ممکن است از آن غافل باشند. بنابراین با توجه به مطالب مطرح شده و اهمیت مهارت خود آگاهی  ضروری به نظر می رسد که افراد این مهارت را بیاموزند و اگر این اتفاق از دوره کودکی بیفتد بسیار آسان تر و موثرتر خواهد بود وکودک بهتر قادر خواهد بود آینده ی خود را شکل دهد همچنین از بسیاری از آسیب های دوره بلوغ و دوره های بعدی مصون می ماند.

برای آموزش مهارت خود آگاهی به کودک ابتدا باید ارتباط عاطفی با او برقرار کنید. بهتر است در قدم اول از آشنایی کودک با ویژگی های ظاهرش شروع کنید و کودک را با اعضای بدن، کارکرد هر یک از آن ها از آن ها آشنا کنید در قدم های بعدی نیازها، توانایی ها، علایق، آرزوها، اهداف، هیجانات و....چیزهایی هستند که کودک باید با آن آشنا شود  به طور مثال برای این که کودک را با هیجان هایش آشنا کنید هنگام صحبت با او روی هیجان هایش تاکید کنید تا کودک بداند هیجانی را که تجربه می کند چه نام دارد مثلا وقتی ترسید از او بپرسید « از چی ترسیدی؟»و...

باید به کودک آموخت که با تمام ویژگی های مثبت و منفی خود را بپذیرد و دوست داشته باشد و بداند که ممکن است گاهی اشتباه کند و از عهده ی انجام کاری برنیاید و...بنابراین نباید خود را سرزنش کند یا از خود انتظار بیش از حد داشته باشد. با توجه به آن چه گفته شد،خودآگاهی مهارتی بسیار ضروری است که اگر از کودکی در افراد تقویت شود از بسیاری از مشکلات دوره بزرگسالی پیشگیری می کند.

ارسال مطلب توسط فروغ پرهوده، سرگروه آموزشی استان