اگر کودک انتخاب خود را انجام داد و در نهایت مشکلی پیش آمد، پشت او را خالی نکنید و او را به دلیل انتخابش، سرزنش نکنید. ماندن پای انتخاب هایش و پذیرفتن عواقب تلخ و شیرین آن ها را به او یاد بدهید تا در آینده بتواند با دید عمیق تر و دقیق تری انتخاب کند.

به هر حال در مشورت گرفتن یا نظرخواهی از کودکان پیش از سن بلوغ، نکاتی را باید مد نظر قرار داد که در ادامه مطرح می شود

سن کودک، شرایط و تجربیات گذشته کودک خود را بشناسید و بعد از او نظرخواهی کنید.

هرگز در موضوعی که امکان انعطاف در صلاحدید خودتان نیست، از کودک نظر خواهی نکنید. به سخن ساده تر، تنها زمانی از کودک نظر بخواهید که حتما بتوانید نظرش را اجرایی کنید.

اگر فکر می کنید در یک نظرخواهی ممکن است بین چند گزینه با ویژگی ها و خصوصیات بسیار متنوع و پراکنده، کودک تان گیج شود و در نهایت انتخاب درستی انجام ندهد، خودتان پیش از نظرخواهی گزینه های اضافی را حذف کنید و دو یا سه گزینه را که به طور قطع همگی برای کودک مناسب هستند، در برابر کودک قرار دهید. سپس از او بخواهید از بین این گزینه ها هر کدام را که دوست دارد، انتخاب کند.

روش های استدلال کردن برای نتیجه گیری درست را به کودک یاد بدهید. به طور مثال برای انتخاب کفش مناسب به کودک بگویید: «این دو کفش، هر دو کفش های خوبی هستند و از نظر جنس، قیمت و کیفیت وضعیت یکسانی دارند اما اگر قصد خرید کفش برای استفاده در پارک یا تفریح را داری، این کفش که رنگ تیره تری دارد و دیرتر کثیف می شود، کفش بهتری است و کفش دارای رنگ روشن تر برای استفاده در مهمانی ها مناسب تر است. حالا خودت تصمیم بگیر کدام کفش برای تو بهتر است.»

اگر کودک انتخاب خود را انجام داد و در نهایت مشکلی پیش آمد، پشت او را خالی نکنید و او را به دلیل انتخابش، سرزنش نکنید. ماندن پای انتخاب هایش و پذیرفتن عواقب تلخ و شیرین آن ها را به او یاد بدهید تا در آینده بتواند با دید عمیق تر و دقیق تری انتخاب کند. از طرفی، نگران شکست در این نظرخواهی نخواهد بود و می داند که شما باز هم به او فرصت انتخاب و نظرخواهی می دهید.